Little me

Heey,

omdat ik wel houd van een beetje persoonlijke stuff op mijn blog, leek het me leuk om een aantal foto’s te laten zien van de echte mini-ik. Ze staan, als het goed is, op volgorde van nog in de buik naar steeds wat ouder en groter. Het gaat volgens mij tot ongeveer 3 jaar zoiets.

Ik begin met de foto’s van de echo. En eerlijk, ik kan er vrijwel niks uit op maken, maar dat zal wel gewoon aan mij liggen ofzo. Mensen zitten altijd zo van “Ohh wat mooi!” en dan kijk ik naar zo’n echo en dan zie ik er helemaal niks aan. Hoogstens een hoofdje. 🙂

Dan gaan we nu over op de echte gang van zaken: het geboortekaartje. Mwhii, de echte babyfoto’s laten nog héél even op zich wachten.

Oke en dan gaan we nu écht over op de foto’s. Ik was het allerlaatste dochtertje en zusje, een nakomer en een dikzak.

Zoals je kan zien, een lekker vrolijk kind. Nou ja, in bad dan. Als je goed kijkt zie je dat ik op de andere foto heel hard moet huilen. Ligt niet aan mijn broer. 😉

Over het algemeen hield ik niet zo van knuffels en aandacht van heel veel mensen. (Heb ik me laten vertellen) Zoals je op de volgende foto’s kunt zien, ik was ook niet zo fan van mijn eigen verjaardag.

Het is niet héél duidelijk, maar dit zijn ook de minst chagrijnige foto’s.

Nu lijk ik een hele stomme, boze, chagrijnige baby, maar de volgende foto’s bewijzen het tegendeel. (Ik heb de foto’s in een slideshow gezet, dus de foto’s komen vanzelf voorbij)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Op mijn blog komt héél vaak eten voorbij. Neem bijvoorbeeld de weekartikels of de nieuwe serie proeverij. Maar geloof me, dit zat er vroeger al in. Ik was het kleine vreetzakje. (slideshow)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik heb ontzettend veel slaapfoto’s, omdat ik nou eenmaal heel veel sliep. Toen zat het luie dus al in me. I knew it.

20160217_154452

Naast dat ik ontzettend lui was, kon ik ook heel goed spelen. Ik kon goed alleen spelen, maar ook samen met mijn broer. Als je je trouwens afvraagt waarom David zo vaak op de foto’s staat en Ellen en Henri veel minder, David en ik zijn soort van ‘leeftijdsgenootjes’ en die was nog jong toen ik ook jong was. Ellen en Henri waren toen al volwassen of richting volwassen.

Als allerlaatste foto heb ik een foto met mijn lieve opa. Ik bladerde door mijn fotoalbum en ik wist niet eens meer dat deze foto bestond, dus toen ik hem weer zag, vond ik dat natuurlijk wel heel mooi. Dus als afsluiter een hele mooie foto van mijn opa en ik.

20160217_155235

Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Ik heb er in ieder geval heel veel tijd in gestoken met foto’s uitzoeken, tekst bedenken etc. Ik vond het heel leuk om te maken en heb voor mezelf ook weer een heleboel herinneringen opgehaald. Was leuk. Wat een fietstochtje van school naar huis wel niet allemaal kan doen. 🙂

Wat is jullie leukste peuter/kleuter verhaal?

Johanna

 

 

 

Advertenties

8 gedachtes over “Little me

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s